നമ്മുടെ അരമനമുറ്റം നന്മയുടെ തിരുമുറ്റമായപ്പോൾ... 'കൂടും കിടാവും'* പദ്ധതിയെകുറിച്ച് അഭിവന്ദ്യ ഗീവർഗീസ് മോർ സ്തേഫാനോസ് മെത്രാപ്പോലീത്ത

അധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്വം നെഞ്ചിലേറ്റിയ അമ്പത് മനുഷ്യർ അരമനമുറ്റത്ത് ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ, അതൊരു കേവല സംഗമമായിരുന്നില്ല; മനസ്സിൽ തട്ടുന്ന വിസ്മയകരവും അവിസ്മരണീയവുമായ ഒരു കാരുണ്യ ക്കാഴ്ചയായിരുന്നു! കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ തഴമ്പുള്ള കൈകളും നന്മയും താഴമയുമുള്ള മനസ്സുമായി ജീവിക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് കൈത്താങ്ങാകാൻ, അവരുടെ ജീവിതവഴികളിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ വാതിലുകൾ തുറന്നുവെച്ചുകൊണ്ട് *'കൂടും കിടാവും'* പദ്ധതി, പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത വിധം അനുഗ്രഹകരമായി, സന്തോഷകരമായി നടപ്പിലാക്കാനായി. കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടിയ സ്നേഹയാത്ര ഏതൊരു വലിയ ദൗത്യത്തിന്റെയും ജനനം വലിയൊരു ത്യാഗത്തിന്റെ പിൻബലത്തിലാണ്. ഈ പദ്ധതിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് തമിഴ്നാടിന്റെ മണ്ണിലേക്കുള്ള ആ ദീർഘയാത്രയിലായിരുന്നു. മറ്റെല്ലാ വ്യക്തിഗത തിരക്കുകളും മാറ്റിവെച്ച്, കുറ്റിത്തോട്ടം പൗലോസ് ചേട്ടനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ വിപിനും, ആദരണീയരായ നാല് അച്ചന്മാരും ചേർന്ന് തുടർച്ചയായി മൂന്ന് ദിവസങ്ങളാണ് ഈ ദൗത്യത്തിനായി, നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ മാറ്റിവെച്ചത്. *"എന്ത് നൽകുമ്പോഴും ഏറ്റവും നല്ലത് തന്നെ നൽകണം"* എന്ന ഉറച്ച ബോധ്യത്തോടെ, ഏകദേശം 480 കിലോമീറ്ററോളം ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് തമിഴ്നാട്ടിലെ കൃഷ്ണഗിരിയിൽ നിന്നാണ് ആരോഗ്യമുള്ള മുന്തിയ ഇനം അൻപത് പശുക്കിടാങ്ങളെ വാങ്ങിയത്. അറിവിന്റെയും അനുഭവസമ്പത്തിന്റെയും ബലം ഏതൊരു വലിയ കാര്യത്തിനും കൃത്യമായ അനുഭവസമ്പത്തും അറിവും അനിവാര്യമാണ്. പദ്ധതിയുടെ വിജയം ഉറപ്പാക്കാൻ തങ്ങളുടെ അനുഭവസമ്പത്ത് മുഴുവൻ ആത്മാർത്ഥതയോടെ പകർന്നുനൽകിയത് കുറ്റിത്തോട്ടം പൗലോസ് ചേട്ടനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ വിപിനുമാണ്. പശുക്കിടാങ്ങളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മുതൽതന്നെ അവയുടെ പരിപാലനം വരെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ, സ്വന്തം കഴിവിനും അപ്പുറം ആത്മാർത്ഥതയോടെ രാപ്പകലില്ലാതെ അവർ നൽകിയ സേവനം ഈ പദ്ധതിയുടെ വിജയത്തിലെ പ്രധാന കണ്ണിയായിരുന്നു. അന്യസംസ്ഥാനത്തെ കടുത്ത കാലാവസ്ഥയും, ഭാഷാപരമായ തടസ്സങ്ങളും, കിലോമീറ്ററുകളോളം നീളുന്ന യാത്രയുടെ ക്ഷീണവും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും വകവെക്കാതെയാണ് അർഹരായ കുടുംബങ്ങൾക്കായി ഓരോ കിടാവിനെയും അവർ കണ്ടെത്തിയത്. അവയെ നാട്ടിൽ എത്തിച്ച ശേഷം ഓരോ കിടാവിനെയും സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ച്, കൃത്യമായ മരുന്നുകൾ നൽകിയും പ്രതിരോധ കുത്തിവെയ്പ്പുകൾ എടുത്തും സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെയാണ് അവർ പരിചരിച്ചത്. രണ്ട് ലോറികളിൽ സുരക്ഷിതമായി ആ പശുക്കിടാങ്ങളെയും കയറ്റി അവർ തിരികെ അരമനമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ സമയം വെളുപ്പിന് നാല് മണിയായിരുന്നു. കർമ്മനിരതരായി മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച വൈദികർ ഈ ദൗത്യം വിജയത്തിലെത്തിക്കാൻ രാപ്പകലില്ലാതെ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച വൈദികരുടെ കൂട്ടായ്മ എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്. കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളും ഇടവക ശുശ്രൂഷകളുടെ ഒഴിയാത്ത തിരക്കുകളും ഒക്കെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ബഹുമാന്യരായ വന്മേലിൽ ജയിംസ് അച്ചൻ, കടമ്പക്കാട്ട് ഷിജിൻ അച്ചൻ, കൊളവിക്കുടി ബേസിൽ അച്ചൻ, പനച്ചിയിൽ ഷാജു അച്ചൻ എന്നിവർ ഈ ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തു നിറവേറ്റിയത്. പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ പളുപളുപ്പുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായത്തിന്റെ പരിമിതികളെയും അതിർവരമ്പുകളെയും പാടെ മറികടന്നുകൊണ്ട് അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹവക്താക്കളായി മാറി. അന്യസംസ്ഥാനത്തിന്റെ അജ്ഞാതമായ തെരുവുകളിൽ, പൊടിപടലങ്ങളും കഠിനമായ ക്ഷീണവും വകവെക്കാതെ, ലോറികളിലും പൊടിപിടിച്ച വഴികളിലും അധ്വാനിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കൊപ്പം കൂടെ നിൽക്കാൻ ആ നാല് വൈദികർ മടിച്ചില്ല. പശുക്കിടാങ്ങളെ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനും, മരുന്നുകൾ നൽകാനും, രാവൊടുങ്ങുവോളം അരമനമുറ്റത്ത് വിയർപ്പൊഴുക്കാനും കാണിച്ച ആ താഴ്മയും അർപ്പണബോധവും സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ കോറിയിട്ടത് ഒരിക്കലും മായാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ചിത്രമാണ്. ബലിപീഠത്തിലെ പ്രസംഗങ്ങൾക്കപ്പുറം, കർമ്മമണ്ഡലത്തിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികളാൽ അവർ കുറിച്ച അജപാലന ശുശ്രൂഷയായിരുന്നു ആ മൂന്ന് ദിനങ്ങൾ! നിശബ്ദതയിൽ നീണ്ട പരിചരണങ്ങൾ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് എത്തിയതും വിശ്രമിക്കാതെ അവർ വീണ്ടും കർമ്മനിരതരായി. പശുക്കിടാങ്ങളെ ഓരോന്നിനെയും കഴുകി കുളിപ്പിച്ചു. യാത്രയുടെ ക്ഷീണമകറ്റാൻ കൃത്യമായ മരുന്നുകൾ നൽകി, പ്രതിരോധ കുത്തിവെയ്പ്പുകൾ എടുത്ത്, വയറുനിറയെ പുല്ലും വെള്ളവും നൽകി ഒരു പോറലും ഏൽക്കാതെ സസൂക്ഷ്മം കാത്തുപരിപാലിച്ചു. സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെ എന്നപോലെയാണ് അവർ ആ കിടാങ്ങളെ ആ രാത്രി മുഴുവൻ കാത്തു പരിപാലിച്ചത്. കരുതലിന്റെ കരങ്ങൾ വളരെ വലിയ തുകയുടെ പണവും അതിലേറെ കൂടുതൽ ഏകോപനവും ആവശ്യമായിരുന്ന ഈ സംരംഭം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ നട്ടെല്ലായി നിന്നത് ഉദാരമതികളായ മനുഷ്യസ്നേഹികളുടെ കരുതലാണ്. ആദരണീയനായ ജോൺ ഐപ്പ് അച്ചന്റെ ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെയുള്ള നേതൃത്വത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അനുഗ്രഹ മിഷൻ മുന്നോട്ടുവെച്ച വലിയ സാമ്പത്തിക സഹായമാണ് ഈ വലിയ സ്വപ്നത്തിന് വിത്തുകൾ പാകിയത്. ആശയം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ കൂടെ നിന്ന് ചെറുതും വലുതുമായ തുക നൽകി കൂടെ നിന്നവരാണ് ഈ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ സഹായമായത്. വലിയൊരു കാര്യത്തിന് ചെറിയ ഒരു കൈ സഹായം എന്ന് പറഞ്ഞു തന്നതൊന്നും ചെറുതായിരുന്നില്ല. പേരുപോലും വെളിപ്പെടുത്താതെ ഈ പുണ്യപ്രവൃത്തിക്ക് പിന്നിൽ സാമ്പത്തികമായി താങ്ങായി നിന്ന ഓരോ വ്യക്തികളുടെയും പങ്കാളിത്തം നന്മ വറ്റാത്ത മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ നേർസാക്ഷ്യമാണ്. പ്രത്യാശയുടെ പ്രഭാതവും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും പിറ്റേന്ന് രാവിലെ 11 മണിയായപ്പോഴേക്കും അരമനമുറ്റത്തേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ 50 കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ ഒന്നൊന്നായി എത്തിച്ചേർന്നു. വന്നവരൊക്കെയും മറ്റു ചടങ്ങുകൾക്കൊന്നും നിൽക്കാതെ നേരെ ഓടിയത് രണ്ട് നിരയായി ഭംഗിയായി നിർത്തിയിരുന്ന പശുക്കിടാങ്ങളെ കാണാനാണ്! "എനിക്ക് ഇതിൽ ഏതായിരിക്കും ലഭിക്കുക?" എന്ന ആകാംക്ഷയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ആയിരം ചോദ്യങ്ങൾ ആ മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. ചിലർ "ഇത് എനിക്ക്, അത് നിനക്ക്" എന്ന് പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കണ്ടുനിന്നവരുടെ മനസ്സും നിറഞ്ഞു. തുടർന്ന് ഒരു ചെറിയ യോഗത്തിന് ശേഷം, നറുക്കെടുപ്പിലൂടെ ഓരോരുത്തർക്കും ലഭിക്കേണ്ട കിടാവിനെ നിശ്ചയിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച പശുക്കിടാങ്ങളെയുംകൊണ്ട് അരമനമുറ്റത്ത് നിന്ന് വാഹനങ്ങൾ വരിവരിയായി ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന കാഴ്ച കണ്ടുനിന്ന ഏവരുടെയും കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിക്കുന്നതായിരുന്നു. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പരമ്പരാഗത കാലിച്ചന്തകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും വിധം വലിയ സന്തോഷവും ആവേശവും നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായ ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു. 50 കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതം പുതിയൊരു നാളേക്ക് വഴിമാറുന്നതിന്റെ മനോഹരയാത്രയായിരുന്നു അത്. ഒരു തവണയല്ല, തലമുറകളിലേക്ക് നീളുന്ന നന്മ "തുടങ്ങിയത് ഒടുങ്ങാതെ തുടരുന്നതാണ് ഓരോ നന്മയുടെയും വെണ്മ." ഈ പദ്ധതിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരവും സുസ്ഥിരവുമായ വശം ഇതിന്റെ ഘടനയാണ്. ഇപ്പോൾ ഈ പശുക്കിടാങ്ങളെ ഏറ്റുവാങ്ങിയ കുടുംബങ്ങൾ അവയെ നന്നായി വളർത്തി, വലുതാക്കി അവയ്ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ആദ്യത്തെ കിടാവിനെ പദ്ധതിയിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ നൽകും. അങ്ങനെ തിരികെ ലഭിക്കുന്ന കിടാക്കളെ മറ്റു 50 അർഹരായ കുടുംബങ്ങൾക്ക് കൈമാറും! കേവലം ഒരു തവണ നൽകുന്ന സഹായമായി മാറാതെ, നന്മയുടെ ഒരു അനന്ത ശൃംഖലയായി പടർന്നുപന്തലിക്കാൻ തക്കവണ്ണമാണ് ഈ പദ്ധതി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. നന്മയുടെ ഒരു വിത്ത് പാകുമ്പോൾ അത് വളർന്ന് പടർന്നുപന്തലിക്കുന്നതുപോലെ, ഇന്ന് അമ്പത് കുടുംബങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞ ഈ വെളിച്ചം വരും വർഷങ്ങളിൽ നൂറുകളിലേക്ക് പടരും! മടിയില്ലാതെ, മടുപ്പില്ലാതെ... ഒരു വലിയ കുടുംബത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥാപനത്തിൽ ഏത് ആവശ്യത്തിനും വിളിക്കാൻ, ഒരു വിളിപ്പുറത്ത് എപ്പോഴും എന്തിനും സന്നദ്ധരായി നിൽക്കുന്ന കുറച്ചു പേരുണ്ടാകും. ആ സന്തോഷസാന്നിധ്യങ്ങളാണ് അരമനയിൽ താമസിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ആൽബിനും എൽദോസും. ഈ ഒരു പദ്ധതിയിൽ മാത്രമല്ല, അരമനയുടെ ഏതൊരു കാര്യത്തിലും ഏത് ഘട്ടത്തിലും ഒരു ചെറു മടിയോ മടുപ്പോ കൂടാതെ ഓടി നടന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നവരാണിവർ. അരമനയിൽ എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടായാലും എല്ലാവരുടെയും നാവിലും മനസ്സിലും ആദ്യം വരുന്ന പേരുകൾ ഇവരുടേതാണ്. വിളിച്ചാൽ എവിടെയും, എപ്പോഴും, ഏത് കഠിനമായ ദൗത്യത്തിനും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഓടിയെത്താൻ ഇവർക്ക് ഒരു മടിയുമില്ല. പശുക്കിടാങ്ങളെ ഇറക്കുന്നതും പരിപാലിക്കുന്നതും രാത്രി വൈകുവോളം അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഓരോ ആവശ്യത്തിനും ഓടിനടന്ന് വിയർപ്പൊഴുക്കിയതും ഇവരുടെ ആത്മാർത്ഥതയുടെ സാക്ഷ്യമാണ്. അതോടൊപ്പം പ്രിയപ്പെട്ട ഫെബിൻ ശെമ്മാശന്റെ സാന്നിധ്യവും സേവനവും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ബഹുമാനപ്പെട്ട വൈദീകർ, ഭാരവാഹികൾ, ചെറുതും വലുതുമായ സഹായങ്ങൾ ചെയ്ത എല്ലാവരെയും ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ, നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു. നന്മകൾ നേരുന്നു.. നെഞ്ചിൽ തട്ടുന്ന ആത്മാർത്ഥത ഈ മുഴുവൻ സംഭവങ്ങൾക്കുമിടയിൽ കണ്ടുനിന്നവരുടെ കണ്ണുനിറച്ച മറ്റൊരു കാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നു; എൽദോസ് തകിടിയിൽ എന്ന യുവാവിന്റെ സാന്നിധ്യം. അരമന ചാപ്പലിന്റെ പെയിന്റിംഗ് പണികൾക്കായി എത്തിയതായിരുന്നു അവൻ. വൈകുന്നേരം പെയിന്റിംഗ് പണി കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ല. രാത്രി വൈകി എത്താനിരിക്കുന്ന പശുക്കിടാങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാനും അവയെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കാതെ കാത്തുനിന്നു. ക്ഷീണം വകവെക്കാതെ ഓരോ പശുക്കിടാവിനെയും പരിചരിച്ച അവൻ, അരമനപ്പറമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന പച്ചപ്പുല്ല് കണ്ടപ്പോൾ "ഇത് നമ്മുടേതാണോ?" എന്ന് മാത്രം ചോദിച്ചു. അതെ എന്ന് മറുപടി കേട്ട നിമിഷം, ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവൻ ആ പുല്ല് മുഴുവൻ വെട്ടി വാരിക്കൊണ്ടുപോയി പശുക്കിടാങ്ങൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു. പ്രതിഫലമൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, നന്മയുടെ ഭാഗമാകാൻ കാണിച്ച നല്ല മനസ്സും ആത്മാർത്ഥതയും സന്തോഷവും വാക്കുകൾക്ക് അതീതമാണ്! മങ്ങാത്ത പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം സ്നേഹവും അർപ്പണബോധവും കൂട്ടായ്മയുടെ കരുത്തും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ ഇവിടെ ജയിച്ചത് 50 കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതമാണ്. ഇനിയിയും ഒരുപാട് വീടുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ നിലാവെളിച്ചമെത്തിക്കാൻ ഈ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് സാധിക്കട്ടെ! ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച, പട്ടിണിയും പ്രയാസങ്ങളും നിറഞ്ഞ മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങളിൽ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം വിരിയുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ്. അന്യന്റെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ സ്വന്തം വിയർപ്പൊഴുക്കാൻ തയാറായ കുറച്ചു നല്ല മനുഷ്യർ കൈകോർത്തപ്പോൾ, അവിടെ തെളിഞ്ഞത് 50 കുടുംബങ്ങളുടെ പുഞ്ചിരി മാത്രമല്ല, ഒരു നാടിന്റെയാകെ പ്രതീക്ഷകളാണ്. അരമനമുറ്റത്ത് വീണ ഓരോ വിയർപ്പുതുള്ളിയും വരുംതലമുറകൾക്കായി മാറ്റിവെച്ച നന്മയുടെ വിത്തുകളാണ്. സ്വയംപര്യാപ്തതയുടെ പുതിയൊരു പുലരിയിലേക്ക് ആ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ പശുക്കിടാങ്ങളുമായി വരിവരിയായി നടന്നുനീങ്ങുമ്പോൾ, പൂത്തുലഞ്ഞത് നന്മ വറ്റാത്ത മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ മായാത്ത മനോഹരവസന്തം തന്നെയായിരുന്നു .

Comments (0)

Related Stories